Hatice Günaslan
İnsanlığın en büyük ironilerinden biri belki de bu: Birilerinin kutlaması için üretilen o renkli ışıklar, başkalarının mezar taşına dönüşüyor. Hindistan’ın Tamil Nadu eyaletine bağlı Virudhunagar bölgesinde yaşanan son facia, bize modern dünyanın ‘ucuz üretim’ takıntısının faturasını bir kez daha en acı şekilde kesti. Bir havai fişek fabrikasında meydana gelen şiddetli patlama, sadece gökyüzünü değil, onlarca ocağı da bir anda kararttı.
Görünmez Bir Savaş Alanı: Virudhunagar
Vali NO Sukhaputra tarafından yapılan resmi açıklama, olayın vahametini tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriyor. Patlamada aralarında canını dişine takarak yardıma koşan, alevlerin arasına dalarak başkalarını kurtarmaya çalışan polis memurları ve itfaiye erlerinin de bulunduğu tam 23 kişi yaşamını yitirdi. Olay yerinden gelen ilk görüntüler, fabrikanın adeta bir savaş alanına döndüğünü kanıtlar nitelikte. Enkaz altından sağ çıkarılan ancak vücutlarında derin yanıklar bulunan 6 kişi için ise zamanla yarış sürüyor. Yoğun bakım servislerinde verilen bu yaşam mücadelesi, bölgedeki çalışma koşullarının ne kadar pamuk ipliğine bağlı olduğunu ve güvenlik protokollerinin nasıl hiçe sayıldığını bir kez daha acı bir dille hatırlatıyor.
Sivakasi Sendromu: Kutlamanın Karanlık Yüzü
Hindistan’ın bu bölgesi, dünya genelindeki havai fişek üretiminin devasa bir kısmını tek başına sırtlıyor. Ancak bu devasa ekonomi, çoğu zaman güvenlik standartlarının görmezden gelindiği, denetimlerin sadece kağıt üzerinde kaldığı bir ‘açık hava bombası’ üzerinde yükseliyor. İşçilerin yetersiz ekipmanla, her an parlamaya hazır kimyasal barutların gölgesinde geçirdiği her saniye, aslında bir sonraki felaketin geri sayımı gibi işliyor. Sektördeki bu kronik ihmaller zinciri, her yıl benzer haberlerle manşetlere taşınsa da, sistemin dişlileri maalesef aynı şekilde dönmeye devam ediyor. Tüketici için birkaç dakikalık görsel şölen anlamına gelen o fişekler, üretim aşamasında emekçiler için tam anlamıyla bir ölüm kalım meselesine dönüşmüş durumda.
Siyasetin Rutin Refleksi: Taziye ve Soruşturma
Facianın hemen ardından Hindistan Başbakanı Narendra Modi, artık kanıksanmış bir refleksle sosyal medya üzerinden taziyelerini iletti. Tamil Nadu Başbakanı MK Stalin ise kurtarma ekiplerine hız talimatı vererek olayın idari boyutunu yönetmeye çalışıyor. Ancak başlatılan soruşturmalar, genellikle asıl sorumlu olan gevşek denetim mekanizmalarını değil, zincirin en zayıf halkası olan yerel sorumluları hedef alıyor. Sistemin yapısal açıklarını kapatmak yerine, giden canların ardından yakılan standart ağıtlar ve ‘titizlikle inceleniyor’ beyanları, toplumun vicdanındaki yarayı sarmaya yetmiyor. Şimdi herkesin aklındaki o can yakıcı soru şu: Bir sonraki patlama yaşanana kadar kaç günümüz var?
